Rislyfjafrétt

Maður þarf heldur betur að vera á varðbergi hvar sem komið er. Í morgun var ég á göngu í Lobburi með henni Nan og sagði henni frá meltingarvandamáli. Hún teygði sig upp í næsta tré, tók þar handfylli af laufblöðum sem hún sagði mér að borða. Ég velti blöðunum á alla vegu, en sá hvergi innihaldslýsingu. Alinn upp við óbrigðult eftirlit á Íslandi var mér um og ó. Lét mig samt hafa það að borða það sem að mér var rétt. Hver veit nema að hún hafi verið að byrla mér rislyf?

Lyf í kynörvandi fæðubótarefnum

Hrokagikkur

Þráinn er góður rithöfundur og kvikmyndahönnuður. Í pólitík er hann fullur hroka og óskammfeilni og verður vart kosinn aftur á þing.

Vill að Ögmundur segi af sér

En?

Blandan mín og blandan þín, Egils salt og appelsín? 

Sex matvæli sem þú ættir ekki að borða

Össur veit betur

Morgunblaðinu er óhætt að hætta að birta fréttir af áliti helstu sérfræðinga heims af málefnum Evrópusambandsríkja. Össur veit betur og eys reglulega úr viskubrunni sínum yfir landsmenn um ágætis ástand á evrunni og öðru því sem skiptir heill og hamingju Evrópubúa máli.

Þá vakti athygli að Oddný var ekki búin að verma nýja stólinn hálfan dag þegar hún sá sér fært að gefa evrunni fyrstu ágætiseinkunn.

Samfylkingin hefur á að skipa hæfileikafólki til útflutnings, en eftirspurn er bara ekki fyrir hendi, hvað sem veldur.

Sjúklingurinn deyr að lokum

Ekki ostarnir bara vellingurinn

Grjónagrauturinn frá Mjólkursamsölunni er fyrirtaks matur. Ég verð hvumsa þegar Mjólkursamsalan upplýsir að Flóinn hafi notað iðnaðarsalt til vellingsgerðarinnar til að spara örfáar krónur. Huggun er harmi gegn að ostarnir hafa sloppið við iðnaðarsaltið.

MS innkallar fimm vörutegundir

Ekki trúverðugt

Þegar mjög stór innflytjandi matvæla og aukefna eins og SS getur ekki keppt í verði við Ölgerðina þegar til saltinnkaupa kemur hljóta að vakna spurningar um hvort gæði vörunnar séu sambærileg. Lausleg athugun hlýtur að hafa leitt í ljós að svo var ekki. Það er með öllu óboðlegt að menn skuli gagnrýnislaust komast upp með að leika fáráða þegar þeir eru inntir skýringa sem almenningur á kröfu á. Bæði Ölgerðin og SS eru með ótrúverðuga forstjóra.

„Áttum að krefjast vottorða“

Ég tek upp þykkjuna

Mér þykir rétt að taka upp þykkjuna fyrir Heilbrigðiseftirlit Reykjavíkur þegar Matvælastofnun leyfir sér að gagnrýna Heilbrigðiseftirlitið á þennan hátt. Sömuleiðis finnst mér rétt að taka upp þykkjuna fyrir Matvælastofnun þegar hún gagnrýnir Heilbrigðiseftirlitið fyrir slæleg störf.

Mér finnst hinsvegar skipta höfuðmáli að öll þessi fyrirtæki skuli hafa notað salt í matvæli sem ekki er ætlað til manneldis.

Hver tekur upp þykkjuna fyrir neytendur? 

Stofnanir deila um salt

Ein spurning

Hver er verðmunur á iðnaðarsalti og salti sem ætlað er til matvælaframleiðslu?

Vill Ölgerðin svara þessu? 

Segir iðnaðarsaltið ekki hættulegt

Heilbrigðiseftirlitð enn einu sinni með derring

Fyrir mörgum árum, reyndar þegar Ölgerðin var byrjuð að selja málmmengað salt til matvælaframleiðslu og nota það sjálf var kaupmaður í vesturbæ Reykjavíkur að selja signa loðnu að hætti Asíubúa. Loðnan sú var verkuð fyrir norðan og þótti hið mesta lostæti. Um var að ræða tilraunaframleiðslu og tilraunamarkaðssetningu og því ekki lagt í mikinn kostnað við umbúði. Þær voru samt hreinar, handhægar og þægilegar fyrir neytandann sem sá glöggt hvað var í þeim og utan á stóð hvert innihaldið var. Heilbrigðiseftirlitið sá ástæðu til að banna frekari sölu vegna skorts á innihaldslýsingu. Kaupmaðurinn hafði aldrei sé innihaldlýsingu á ýsu eða þorski og ekki nærri alltaf tilgreint í búðum um hvaða fisk var að ræða.

Hann stóð ekki í stappi við yfirvaldið því það innheimti stórfé fyrir hverja heimsókn og eins gott að bjóða ekki frekari vitjunum heim.

Í þrettán ár hefur sama stofnun haft eftirlit með Ölgerð Egils Skallagrímssonar og aldrei gert athugasemd við iðnaðarsaltið þeirra, né allra þeira fyrirtækja sem notuðu/nota saltið til matvælaframleiðslu.

Það ber í þessu samhengi að benda á að iðnaðarsaltið er rækilega merkt sem slíkt á umbúðum svo útilokað er að Heilbrigðiseftirlit Reykjavíkurborgar hafi ekki séð það. 

Það er greinilegt að starfsmenn eftirlitsins hafa betri tök á kaupmanninum á horninu en þeim stóru.

Litlir karlar þar innan veggja. 

Skipulagt verði sameiginlegt eftirlit

Litlir karlar þar innan veggja

Fyrir mörgum árum, reyndar þegar Ölgerðin var byrjuð að selja málmmengað salt til matvælaframleiðslu og nota það sjálf var kaupmaður í vesturbæ Reykjavíkur að selja signa loðnu að hætti Asíubúa. Loðnan sú var verkuð fyrir norðan og þótti hið mesta lostæti. Um var að ræða tilraunaframleiðslu og tilraunamarkaðssetningu og því ekki lagt í mikinn kostnað við umbúði. Þær voru samt hreinar, handhægar og þægilegar fyrir neytandann sem sá glöggt hvað var í þeim og utan á stóð hvert innihaldið var. Heilbrigðiseftirlitið sá ástæðu til að banna frekari sölu vegna skorts á innihaldslýsingu. Kaupmaðurinn hafði aldrei sé innihaldlýsingu á ýsu eða þorski og ekki nærri alltaf tilgreint í búðum um hvaða fisk var að ræða.

Hann stóð ekki í stappi við yfirvaldið því það innheimti stórfé fyrir hverja heimsókn og eins gott að bjóða ekki frekari vitjunum heim.

Í þrettán ár hefur sama stofnun haft eftirlit með Ölgerð Egils Skallagrímssonar og aldrei gert athugasemd við iðnaðarsaltið þeirra, né allra þeira fyrirtækja sem notuðu/nota saltið til matvælaframleiðslu.

Það ber í þessu samhengi að benda á að iðnaðarsaltið er rækilega merkt sem slíkt á umbúðum svo útilokað er að Heilbrigðiseftirlit Reykjavíkurborgar hafi ekki séð það. 

Það er greinilegt að starfsmenn eftirlitsins hafa betri tök á kaupmanninum á horninu en þeim stóru.

Litlir karlar þar innan veggja. 

Margir hafa brugðist